Henryk Lasko

Poniższe artykuły dotyczące racjonalnego wykorzystania komputera i oprogramowania były publikowane w latach 1998-2000 w tygodniku Pogranicze, w dziale „Komputer w pytaniach i odpowiedziach”. Obecnie stanowią materiał uzupełniający do nauczania elementów informatyki i technologii informacyjnej. Jednym z zadań uczniów jest AKTUALIZACJA prezentowanych zagadnień.

 

 

119. Jakie są składniki popularnego oprogramowania edytorsko-graficznego w biurze?

Najpopularniejszym pakietem oprogramowania, z jakim stykają się początkujący użytkownicy komputerów, jest pakiet Microsoft Office Podstawowymi jego składnikami są trzy programy: Word Excel i Access. Word to procesor tekstów, wyposażony w bardzo bogate funkcje, pozwalające na przygotowywanie dokumentów o eleganckiej szacie graficznej z ilustracjami. (Word zawiera również narzędzia służące do tego celu, a nawet zestaw clipartów- gotowych elementów graficznych, które można wykorzystywać). Bardzo pożyteczną funkcją omawianego oprogramowania jest możliwość automatycznego sprawdzania pisowni aktualnie tworzonego tekstu, co pozwala nie tylko na uniknięcie błędów ortograficznych, lecz także na korektę zdarzających się często tzw. literówek. Excel jest arkuszem kalkulacyjnym o przeogromnych możliwościach. Umożliwia nie tylko stworzenie "żywej" tabeli, w której wartości zależne od jednej z komórek zmieniają się automatycznie przy zmianach zawartości tej komórki, ale także wykonywanie efektownych wykresów ze zgromadzonych danych. Access jest systemem obsługi baz danych i pozwala na tworzenie, obsługę i analizę nawet bardzo złożonych i bardzo obszernych kartotek.

Dodatkowymi programami, wchodzącymi w skład pakietu Office są Power Point - narzędzie do przygotowywania prezentacji komputerowych oraz Outlook - program do zarządzania informacją osobistą, zawierający kalendarz-terminarz, książkę adresową, obsługę poczty elektronicznej i wiele innych użytecznych funkcji.

Programy z pakietu Office są bardzo przyjazne w "pierwszym kontakcie" - proste operacje wykonuje się w nich w sposób intuicyjny, a w razie wątpliwości szczegółowe wyjaśnienia zawarte w plikach pomocy zwykle wystarczają do wyjaśnienia problemów. Jednak bardzo szeroki zakres możliwości tych programów sprawia, że "im dalej - tym trudniej". Na szczęście użytkownik w miarę "zagłębiania" się w funkcje programu przestaje powoli być "początkującym"

 Często komputera używa się do prac o charakterze graficznym, a oprogramowanie służące do tych celów liczy dziesiątki, a może i setki tytułów. Najpopularniejszymi pakietami programów graficznych są produkty firm Corel i Micrografx Szczególną pozycję zajmuje pakiet Corela - mimo swoich wad jest on najpowszechniej stosowanym pakietem graficznym. W skład pakietu wchodzi kilka programów, o różnym przeznaczeniu. Tytułowy Corel-DRAW! służy do wykonywania prac z zakresu grafiki wektorowej, w której rysunki są tworzone i zapisywane jako opis matematyczny poszczególnych linii, punktów czy powierzchni, dzięki czemu ich jakość nie zmienia się przy zmianach formatu lub rozmiarów poszczególnych elementów. Typowymi przykładami tego rodzaju prac są rysunki, napisy ozdobne czy ilustracje techniczne.

Do obróbki obrazów bitmapowych, tj. takich, w których poszczególne punkty obrazu są odwzorowane w pamięci komputera (właśnie jako mapa bitowa), służy Corel PhotoPaint. Narzędzia tego rodzaju służą przede wszystkim do obróbki obrazów uzyskanych w inny sposób - fotografii czy też ilustracji uzyskanych przy użyciu skanera. Programów tych raczej rzadko używa się do tworzenia grafiki od "początku", natomiast przeznaczone są one do korekty i retuszu fotografii oraz modyfikacji obrazów bitmapowych. Należy wspomnieć o aplikacjach edukacyjnych i "rozrywkowych". W związku z tym warto wiedzieć, że niemal wszystkie tego rodzaju programy wymagają komputera wyposażonego w kartę dźwiękową, oraz głośniki lub słuchawki.

 

 

142. W jaki sposób wydrukować etykiety posługując się Accessem?

1.     Osoby zarządzające magazynem mogą wydrukować listę towarów na etykietach samoprzylepnych. Możliwe jest także szybkie i wygodne opisywanie półek z towarem. Potrzebna nam będzie jedynie tabela stworzona w programie Access o nazwie Opisy z następującymi polami: Numer, Liczba, Opis, Cena. Przy tworzeniu tabeli najpierw klikamy kartę Tabele, a później przycisk Nowy. W kolejnym oknie znajdujemy przycisk Widok Projekt. Teraz możemy zdefiniować kolejne pola i typy danych. Aby wprowadzić wartość pól, wybieramy menu Widok, Widok Arkusz danych, zapisując jeszcze tabelę z odpowiednią nazwą. W widoku Arkusz danych wpisujemy kolejne rekordy bazy.

2.     Gdy tabela jest już gotowa, definiujemy format etykiet. Klawiszem [F11] przełączamy się do okna bazy danych i wywołujemy polecenie Wstaw Raport. W oknie Nowy raport dwukrotnie klikamy opcję Kreator etykiet. W polu listy wybieralnej u dołu okna zaznaczamy wcześniej utworzoną tabelę, która posłuży Kreatorowi etykiet do generowania wydruków. W kolejnym oknie Kreator poprosi o podanie formatu etykiet. Dobieramy taki rozmiar, aby odpowiadał parametrom podanym na opakowaniu zakupionych etykiet.

3.     Określamy jeszcze krój i rozmiar czcionki. Najważniejszą czynnością będzie rozmieszczenie pól bazy danych na etykietach. Aby przenieść zawartość pola do etykiety, wybieramy identyfikator pola na liście, po czym klikamy przycisk strzałki. Szary pasek oznacza miejsce na etykiecie, do którego będą przenoszone pola. W celu przesunięcia paska w górę lub w dół wystarczy kliknąć myszą na żądanej wysokości wzorca etykiety. Możemy tu także dopisać dowolny komentarz, który będzie pojawiał się na drukowanych etykietach, na przykład “nowość”.

4.     Po sporządzeniu projektu etykiety wybieramy pola, według których ma być sortowany wydruk. Zaznaczamy np. pole Nazwa i klikamy pojedynczą strzałkę. W kolejnym oknie nadajemy raportowi nazwę Etykiety Opisy i zaznaczamy opcję Zobacz, jak etykiety będą wyglądały po wydrukowaniu. Wciskamy przycisk Utwórz, a Access wyświetli podgląd wydruku stron z gotowymi tekstami. Możemy od razu wydrukować widoczne strony, klikając prawym przyciskiem myszy i wybierając z menu kontekstowego polecenie Drukuj. Aby dostać się do rozkazu wydruku, wciskamy [F11], przechodzimy do karty Raporty, klikamy nazwę właściwego raportu prawym przyciskiem myszy i wywołujemy polecenie Podgląd wydruku

Uwaga!.

Klawisze służące do przeglądania kolejnych rekordów bazy ([Tab] i [Enter]) mają w Accessie dodatkową funkcję, dodawanie rekordów. Po osiągnięciu ostatniego pola tabeli użytkownik może zatem nieświadomie dodawać do bazy nowe, puste rekordy. Warto też wiedzieć, że począwszy od Accessa 95 istnieje mechanizm zwany replikacją, który umożliwia wielu użytkownikom pracę na tej samej bazie danych. Później wszystkie oddzielnie istniejące wersje bazy Replikator potrafi złożyć z powrotem, bez żadnych strat w zgromadzonych danych. Replikację przeprowadzamy następująco: w menu Narzędzia | Replikacja | Utwórz replikę wybieramy eksport danych z bazy. Przy okazji replikacji bazy program pozwala stworzyć kopię zapasową, by uniknąć późniejszej utraty danych, która może wynikać z błędnej synchronizacji baz. Od tego momentu posiadamy Wzorzec bazy danych jako podstawowe źródło rekordów oraz potrzebną liczbę jego kopii. Dowolnie wiele replik możemy rozprowadzić pośród wielu osób. Później, jeśli chcemy dane z różnych kopii umieścić z powrotem w bazie źródłowej Wzorcu, musimy wykonać operację synchronizacji. Z menu wybieramy opcję Narzędzia | Replikacja, tym razem zamiast Utwórz replikę używamy polecenia Synchronizuj.

 

 

154. Do czego służy program PowerPoint z pakietu OFFICE 2000?

PowerPoint – składnik pakietu biurowego jest najpopularniejszym programem do tworzenia prezentacji czyli przedstawiania informacji w formie slajdów (porównaj moją odpowiedź na pytanie nr 119). Jeżeli odbiorców jest tylko kilku, gotową prezentację możemy pokazać na ekranie naszego komputera. Gdy audytorium jest większe, warto skorzystać z kilku komputerów połączonych w sieć lub z projektora wyświetlającego obraz z monitora bezpośrednio na ekran. Poszczególne slajdy możemy także wydrukować i rozdać uczestnikom szkolenia. Poznajmy zatem Dokument PowerPointa. Rozpoczynamy pracę z programem PowerPoint, klikając na Start, programy i Microsoft PowerPoint. Na powitanie program wyświetla okno pozwalające wybrać, z jakim dokumentem chcemy pracować.

Na początku proponuję  przyjrzeć się strukturze dowolnego dokumentu PowerPointa i sposobom poruszania się po nim. Wybieramy Szablon projektu, klikamy na O.K, a następnie w pomocniczym oknie przechodzimy na zakładkę Prezentacje. Teraz zaznaczamy pojedynczym kliknięciem nazwę wybranego schematu dokumentu (w naszym przykładzie jest to Przegląd projektu) i wybieramy O.K. Po chwili na ekranie widzimy otwarty plik wypełniony przykładowymi napisami. Gdybyśmy chcieli stworzyć prezentację, powinniśmy usunąć te napisy i zastąpić je własnymi. Na razie jednak nie będziemy tego robić – chcemy tylko przyjrzeć się strukturze dokumentu PowerPointa i różnym sposobom pracy z programem.

 Okno programu podzielone jest na trzy części. Z lewej strony widzimy wykaz wszystkich slajdów wchodzących w skład prezentacji wraz z kolejnymi numerami. Przy każdym numerze znajduje się symbol planszy, a obok i poniżej – cały umieszczony na niej tekst. Obok tekstu widzimy pionowy pasek przewijania. Gdy użyjemy go do przewinięcia listy w dół, łatwo zorientujemy się, przy którym slajdzie kończy się numeracja, a więc z ilu plansz składa się nasz dokument. Zwróćmy uwagę, że symbol widoczny przy jednej z cyfr jest wyróżniony szarym lub czarnym kolorem. Jest to dla nas informacja, że właśnie tę planszę widzimy w prawej części okna (domyślnie program pokazuje pierwszy slajd prezentacji). Ponadto pod obrazkiem znajduje się małe pole przeznaczone do sporządzania notatek.

 Opisany tryb wyświetlania prezentacji nie wyczerpuje możliwości PowerPointa. Powierzchnię ekranu możemy zagospodarować na kilka sposobów, korzystając z ikon zgromadzonych w lewym dolnym rogu okna. Sprawdźmy, jak zmieni się obraz wyświetlony na ekranie, gdy klikniemy jeden raz na wybrany symbol.

Pierwszy odpowiada widokowi domyślnemu. Ten tryb pozwala w wygodny sposób edytować wybrany slajd (slajd wybieramy, klikając w lewej części okna na ikonę lub dowolne miejsce wewnątrz opisu) i jednocześnie widzieć w oknie tekstowym zawartość pozostałych plansz. Gdy wybieramy następną ikonę, lewy panel okna zostaje poszerzony, prawy zwężony, a slajd – zminimalizowany. Ponadto powiększa się prawie niewidoczne dotąd pole przeznaczone do sporządzania notatek. Warto korzystać z tej możliwości, jeżeli chcemy umieścić przy slajdach opisy, które będą pomagać nam podczas prezentacji lub edytować napisy na obrazkach. Wybranie trzeciej opcji powoduje efekt odwrotny do opisanej wyżej ikony. Teraz większą część ekranu zajmuje slajd, tylko przy lewej krawędzi znajdują się symbole pozostałych plansz. To idealne rozwiązanie, gdy chcemy wprowadzić precyzyjne zmiany na planszy, na przykład przesuwać obiekty lub modyfikować ich wielkość. Kolejny tryb wyświetlania pozwala nam zobaczyć jednocześnie miniatury wszystkich slajdów (lub, jeśli jest ich bardzo dużo, tych które mieszczą się na ekranie). Warto z niego korzystać zwłaszcza wtedy, gdy zamierzamy zmieniać kolejność plansz, dodawać nowe lub usuwać niepotrzebne. Kliknięcie na ostatnią z ikon sprawia, że widzimy nasze dzieło dokładnie w takiej formie, w jakiej zobaczą je widzowie: slajdy wyświetlają się na całej powierzchni ekranu. Jestem przekonany, że za tydzień uda się czytelnikom tej rubryki stworzyć własną profesjonalną prezentację!

 

155. Co należy zrobić, żeby sprawnie przygotować prezentację komputerową?

Proponuję zapoznać się dokładnie ze strukturą dokumentu PowerPointa – składnika pakietu biurowego OFFICE 2000, najpopularniejszego programu do tworzenia prezentacji (porównaj moją odpowiedź na pytanie nr 154). Przed przygotowaniem slajdów, dobrze się zastanówmy, które informacje zawarte w naszym wystąpieniu są najistotniejsze. Zwięzła prezentacja, w której wypunktowano zaledwie kilka najważniejszych informacji, jest znacznie lepsza niż taka, gdzie nadmiar danych ginie w natłoku wyszukanych i niepotrzebnych elementów graficznych.

1.      Rozwijamy menu Plik i wybieramy Nowy. Na ekranie pojawia się okno pozwalające nam określić, w jakim stopniu chcemy korzystać z programu. Możemy otworzyć gotowy schemat dokumentu i tylko wypełnić go treścią (schematów szukamy na zakładce Prezentacje). Jeżeli chcemy mieć większy wpływ na zawartość dokumentu, możemy korzystać tylko z gotowego wzorca kolorystycznego i samodzielnie wypełniać go informacjami. (Takie wzorce przechowywane są na zakładce Szablony projektów). Trzecia możliwość to stworzenie prezentacji od podstaw, na pustym slajdzie. Musimy wtedy na zakładce Opcje wybrać opcję Pustą prezentację. Schematy bardzo ograniczają nasze możliwości i sprawiają, że prezentacja jest mało oryginalna. Z kolei praca z pustymi slajdami wymaga nieco wprawy i zdolności plastycznych. Proponuję jednak wybrać tę możliwość. Kliknijmy na zakładkę Szablony projektów. Wybierzmy tło naszej prezentacji. Po zaznaczeniu pojedynczym kliknięciem dowolnej pozycji w polu podglądu w prawej części okna widzimy, jak będą wyglądały wszystkie plansze wchodzące w skład tej prezentacji.

2.      W kolejnym oknie decydujemy, jakie elementy znajdą się na pierwszej planszy prezentacji. Możemy tam umieścić tekst, clipart (rysunek z kolekcji dołączonej do programu), klip multimedialny, wykres, schemat lub fragment dokumentu stworzonego w innym programie. Każdemu układowi elementów slajdu odpowiada jeden ze schematycznych rysunków widocznych w oknie. Jeżeli symbole używane przez program nie są dla nas czytelne, skorzystajmy z podpowiedzi. Gdy klikamy na wybrany układ slajdu, jego opis widzimy z prawej strony okna. Tworząc pierwszą prezentację, zacznijmy ją slajdem tytułowym. Klikamy więc jeden raz na pole znajdujące się w lewym górnym rogu okna, a następnie na O.K. 

3.      W prawej części ekranu widzimy już nasz pierwszy slajd. Widoczne na nim napisy doskonale tłumaczą nam, co powinniśmy zrobić. Klikamy jeden raz na górną ramkę. Tekst znika, a pole uaktywnia się: świadczy o tym przerywana ramka wokół niego. Wpisujemy więc z klawiatury tytuł naszej prezentacji, i klikamy na wolne miejsce na slajdzie poza ramką. Teraz w identyczny sposób uaktywniamy drugie pole tekstowe, a następnie wpisujemy w nie podtytuł naszej prezentacji. Na zakończenie klikamy na wolne miejsce poza aktywną ramką. Slajd tytułowy jest już gotowy. Zwróćmy jeszcze uwagę, że wszystkie napisy, są też widoczne w polu tekstowym w lewej części okna, dlatego tekst możemy edytować w tym panelu, którego obsługa wydaje nam się bardziej przyjazna.

4.      Wstawiamy do dokumentu drugi slajd. Możemy to zrobić w sposób opisany już w poprzednim rozdziale, to znaczy przejść do trybu sortowania slajdów, wskazać miejsce, w które ma trafić nowy slajd i wydać polecenie jego wstawienia. Ponieważ pierwszy slajd jest aktywny (świadczy o tym kolor jego ikony), możemy od razu rozwinąć menu Edycja i wybrać Nowy slajd lub wcisnąć równoważny skrót klawiaturowy Ctrl+M. Nowa plansza zostaje wstawiona bezpośrednio za planszą aktywną, a więc na naszym przykładzie - na drugą pozycję. Wcześniej jednak musimy zdecydować, jakie elementy chcemy na niej umieścić. W ten sposób decydujemy przykładowo, że nasz drugi slajd będzie zawierał trzy elementy: tytuł, rysunek pobrany z dołączonej kolekcji i pole wypełnione tekstem. Gdy chcemy jeszcze sprawniej wykonywać te czynności, nie zapominajmy o obszernej pomocy (klawisz F1) i o ćwiczeniach. Wtedy będzie coraz „lepiej” z naszymi slajdami i ...prezentacjami.

 

164. Czy można napisać grupowo podręcznik i opublikować go w internecie?

  Pytanie to nawiązuje do mojej odpowiedzi z poprzedniego tygodnia, dotyczącej publikacji gazetki reklamowej w sieci. Tym razem zamierzamy utworzyć podręcznik, a program Word 2000 ułatwi wykonanie tego zadania. Jeśli nigdy nie pisaliśmy podręcznika, to nie ma zmartwienia: zaproponowany program pomoże uporządkować idee i przekazać je innym osobom. Proponuję aktualny tytuł podręcznika: „Ciasta Wielkanocne”. Zanim zaczniemy pisać podręcznik, przypomnę na wstępie ważniejsze możliwości omawianego procesora:

·                       Dodawanie tekstów i obiektów stanowi rdzeń całej pracy w programie Word. Wpisywanie tekstu polega na nawigowaniu po dokumencie i dodawaniu lub usuwaniu tekstu! Można również manipulować obiektami, takimi jak zewnętrzna grafika, hiperłącza i tabele programu Excel, aby zwiększyć czytelność dokumentu.

·                       Zmiana wyglądu dokumentu umożliwia wyróżnienie tekstu. Można pracować z setkami czcionek, wymyślać skomplikowane układy i eksperymentować ze stylami, aby uzyskać dokument zgodny z oczekiwaniami.

·                       Dodawanie grafiki jest „przyjemną” metodą zwiększania wizualnej atrakcyjności dokumentu. Można wykorzystać wykresy do graficznego wyświetlania danych oraz grafikę do ilustrowania tekstu i przyciągnięcia uwagi czytelników.

·                       Współpraca nad dokumentami i udostępnienie informacji jest łatwe. Można użyć poczty e-mail do bardziej efektownego rozsyłania i wymiany dokumentów oraz do śledzenia zmian wprowadzanych przez poszczególnych recenzentów. Można również prowadzić dyskusje na temat dokumentu na serwerze w sieci Web, a poszczególne osoby uczestniczące w dyskusji mogą umieszczać komentarze bezpośrednio w dokumencie.

Przy pisaniu podręcznika pomogą nam Konspekty, które są doskonałym sposobem połączenia wszystkich elementów. W widoku konspektu można rozpocząć wpisywanie tytułów rozdziałów. Po pierwsze należy wpisać najważniejsze tytuły. Następnie należy wpisać reguły dotyczące prezentowania treści. Najlepiej, jeśli ktoś z grupy napisze wzorcowy przepis. Po utworzeniu konspektu, zawierającego wszystkie reguły, można ponownie przełączyć się do widoku normalny i wpisać pod każdym nagłówkiem akapity zawierające szczegółowe informacje. Zadanie będzie wykonane zanim się spostrzeżemy. Następnie można dodać tabelę przedstawiającą czas wymagany do przygotowania poszczególnych ciast i rysunki przedstawiające sposób układu zastawy stołowej, tacek, układy bufetu. itp Ostatecznie sprawdzana jest pisownia i program Word poprawia wszystkie błędy, które mogą znajdować się w dokumencie. Można wydrukować próbny podręcznik. Największą korzyścią jest jednak usunięcie usterek oraz możliwość wpisania nowych wskazówek i porad, wydrukowanie nowych stron i dołączenie ich do podręcznika. Trzeba pomyśleć o sfotografowaniu oferowanych ciast, a następnie przekształcić fotografię w pliki elektroniczne. Program Word pomaga wyśrodkować fotografie na stronach podręcznika i udostępnia tezaurus, aby można było przygotować opisy poszczególnych ciast brzmiące absolutnie „smakowicie” .Żeby umieścić nasz podręcznik w sieci Web, nie trzeba znać języka (HTML).Wystarczy użyć polecenia Zapisz jako stronę sieci Web i zadanie będzie wykonane. Sieć Web jest pełna kolorów, dlatego warto zdecydować się ozdobienie stron specjalnymi kompozycjami formatowymi zapewniającymi elegancki styl. Po wybraniu odpowiedniego schematu kolorów, czcionek i tła podręcznik prezentuje się znakomicie! Trzeba pamiętać, że program Word udostępnia łącza między poszczególnymi stronami. Czytelnicy naszego podręcznika mogą chcieć współpracować w jego rozbudowie i doskonaleniu. Wszyscy spotykają się w trybie online, rozmawiają i piszą do chwili, kiedy zostanie opracowany doskonały podręcznik kucharski z przepisami pieczenia ciast. Ja osobiście zamiast czytania wolałbym degustacjęJ